Oferta

Oferta

Każdy człowiek posiada odmienną strukturę skóry, która charakteryzuje się specyficznymi właściwościami oraz typologią. Poszczególne typy cery wymagają odpowiednio dobranej pielęgnacji zarówno w gabinecie kosmetycznym jak i warunkach domowych.

Główną zasadą pielęgnowania cery jest utrzymanie jej w stanie zdrowia. W tym celu  należy ją  prawidłowo pielęgnować za pomocą oczyszczania, odżywiania i upiększania oraz ochrony przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi.

         Do najczęściej wykonywanych zabiegów gabinetowych należą zabiegi oczyszczające. Największą grupę korzystającą z tego typu zabiegów stanowią klienci między 25 a 30 rokiem życia oraz osoby po 30-tym roku życia i młodzież. Klienci w wieku do 30 lat najczęściej potrzebują zabiegów oczyszczających twarz ze względu na borykanie się z problemami dotyczącymi posiadania cery mieszanej lub tłustej, pozostali potrzebują pielęgnacji związanej z różnymi rodzajami cer. Zabiegi oczyszczające często łączone są z innymi zabiegami pielęgnacyjnymi odpowiednio dobranymi do rodzaju cery

 

Nowoczesne urządzenia kosmetyczne stosowane we współczesnej kosmetologii pozwalają na skuteczne opóźnianie procesów związanych ze starzeniem się skóry, niwelowanie defektów skórnych różnego pochodzenia oraz wspomaganie ich leczenia. Dzięki używaniu  nowoczesnych aparatur o wielokierunkowym działaniu w gabinecie kosmetycznym nie jest już konieczne ograniczanie się tylko do klasycznych metod zabiegowych.

Dzięki szybkiemu  i bardzo prężnemu rozwojowi techniki możecie Państwo korzystać z licznych coraz lepiej udoskonalonych metod pielęgnacyjnych i leczniczych na najwyższym poziomie.

 

Mezoterapia igłowa i bezigłowa

Mezoterapia jest metodą do zadań której należy w dosłownym znaczeniu leczenie mezodermy. Początkowo metoda ta stosowana była w medycynie, obecnie stosowana jest także w dermatologii estetycznej. Zabieg ten dzieli się na metodę z użyciem igły – mezoterapię igłową oraz metodę bez używania igły – mezoterapię bezigłową.

Mezoterapia igłowa w trakcie zabiegu przy użyciu aparatu do wykonywania mezoterapii igłowej stosowane są różne pod względem głębokości i rodzaju zastosowanej substancji techniki nastrzykiwań.   

Dawki nastrzykiwań stosowane w tej metodzie nie są zbyt duże. Ich aplikacja dotyczy określonego obszaru skóry, który podlega pielęgnacji. Zabieg stosowany może być na całym ciele. Począwszy od twarzy, szyi i dekoltu poprzez uda, pośladki i brzuch jak również owłosioną skórę głowy. Zabieg wykonywany jest za pomocą odpowiedniej igły i strzykawki lub specjalistycznego pistoletu, przy użyciu koktajli zawierających mieszaniny substancji leczniczych o działaniu rewitalizującym i regenerującym obszary skóry poddane zabiegowi. W celu poprawy odżywienia włosów stosowane są w czasie zabiegu substancje z zawartością krzemionki oraz kompleksy multiwitaminowe, przy skórze dotkniętej zmianami z cellulitem wstrzykiwane są koktajle bogate w kofeinę, l-karnitynę, wyciąg z karczocha, nostrzyka żółtego i rutyny. Do zabiegów używa się także kwas hialuronowy, krzemionkę organiczną oraz złożone kompleksy multiwitaminowe. Dzięki zabiegom z zastosowaniem tych substancji w widoczny sposób można zaobserwować poprawę stanu skóry, w której następuje stymulacja metabolizmu komórek oraz wzrost syntezy kolagenu i elastyny. W trakcie nakłuć odczuwalny jest niewielki ból, jednak po zabiegu pozostają czasami siniaki w miejscu poddanym zabiegowi związane z nakłuwaniem igłą, która trafiła w naczynko krwionośne. Po zabiegu natychmiastowo powstaje obrzęk i zaczerwienienie, które znikają po kilku dniach. Obrzęki są następstwem nakłuć.

Zabieg ten nie może być wykonywany przy nowotworach, stanach zapalnych skóry, alergii, cukrzycy, skłonności do bliznowaceń oraz w trakcie ciąży, karmienia piersią, przy skórze źle tolerującej iniekcje i w trakcie przyjmowania leków przeciwkrzepliwych.

Mezoterapia igłowa przynosi bardzo dobre rezultaty przy wypadających włosach, cellulicie i rozstępach, zwiotczeniu mięśni  oraz w celu ich wzmocnienia i modelowania, a także osiągnięcia efektu liftingu skóry.

 Zabiegi tego typu powinno się wykonywać zimą albo wczesną wiosną.

 


Mezoterapia bezigłowa jest nieinwazyjną metodą odmładzania skóry, redukowania tkanki tłuszczowej i cellulitu. Głębokość jej działania sięga 1-4 mm.

W aparatach używanych do mezoterapii bezigłowej stosuje się także ultradźwięki i prąd stały. Ultradźwięki są falami mechanicznymi drgającymi  z częstotliwością powyżej 20 kHz. W kosmetologii najczęściej wykonywane są zabiegi przy użyciu ultradźwięków w zakresie od 25 do 40 kHz i od 1 do 3 MHz oraz zogniskowane fale dźwiękowe wysokiej mocy, służące do likwidacji komórek tłuszczowych.

Fale ultradźwiękowe stosowane są do zabiegów antycellulitowych, rewitalizujących i odżywczych oraz peelingujących skórę. Zaliczamy do nich między innymi sonoforezę.

Sonoforeza jest zabiegiem, który w kosmetyce należy do tzw. metody dynamicznej.

Sonoforeza polega na przenikaniu substancji aktywnych przez barierę naskórkową w przyspieszony sposób, dzięki wzmożeniu płynności struktur żelowych w cemencie międzykomórkowym. Podczas zabiegu następuje także łatwiejsze wnikanie do głębszych warstw naskórka i skóry właściwej omawianych substancji oraz poprawa przemiany materii w skórze, rozluźnienie mięśni i zwiększenie rozciągliwości włókien kolagenowych. Dodatkowo zmianie ulega stan koloidalny białek.

Przy użyciu prądu stałego (galwanicznego) zachodzi zjawisko jontoforezy, które polega na wprowadzeniu przez skórę jonów leków. Dzięki czemu możliwy jest łatwy transport substancji przez skórę w formie jonowej. Elektroda, która ma kontakt ze skórą odpycha się wzajemnie z ładunkiem zjonizowanych cząsteczek. Zjawisko elektroosmozy zachodzące podczas zabiegu pozwala na przechodzenie przez skórę jonów i innych substancji. Cząsteczki z ładunkiem elektrycznym w głównej mierze drogą przewodów potowych lub mieszków włosowych przemieszczane są przez skórę. Wykonanie zabiegu jonoforezy może być przeprowadzone tylko przy użyciu związków chemicznych ulegających dysocjacji elektrolitycznej. Stosowanie jonów metali wykorzystywanych w czasie zabiegu daje właściwości antyseptyczne i bakteriobójcze natomiast jony miedzi wykazują działanie gojące i odkażające, a jony wapnia przeciwzapalne, resorpcyjne i odczulające. Są także skuteczne w walce z uszczelnianiem  rozszerzonych naczyń włosowatych.

Jontoforeza może przebiegać na dwa sposoby. Pierwszy z zastosowaniem metody labilnej, drugi z zastosowaniem metody stabilnej.

Zabiegi mezoterapii bezigłowej wykonywane są także przy użyciu koktajli, skomponowanych w zależności od  zamierzonego i pożądanego efektu, który ma nastąpić po zabiegu.

Zabieg nie może być wykonany u osób posiadających implanty metalowe, choroby nowotworowe, choroby tarczycy, choroby żył, w trakcie ciąży, przy opryszczce, epilepsji, stwardnieniu rozsianym, cukrzycy oraz przy uczuleniu na substancje aplikowane podczas zabiegu.

Mezoterapia bezigłowa doskonałe rezultaty przynosi w walce z rozstępami skóry, cellulitem, zmianami pigmentacyjnymi na skórze (np. przebarwienia), przy wypadaniu włosów, bliznach oraz w przypadku utraty elastyczności skóry.

Ważnym aspektem tej metody jest bezbolesny przebieg. W miejscu wykonywania zabiegu nie pozostaje żaden ślad ani siniaki

Kawitacja

Kawitacja jest kolejną metodą zabiegową wykorzystującą fale ultradźwiękowe. Kawitacja wykonywana jest podczas zabiegów oczyszczania skóry lub jako zabieg samodzielny. Kawitacja określana mianem peelingu kawitacyjnego  polega na powstawaniu pęcherzyków powietrza w cieczy pokrywającej skórę pod wpływem ultradźwięków. Skóra w trakcie zabiegu jest stale zwilżana np. wodą lub innym płynem, dzięki temu pod wpływem działania fali ultradźwiękowej następuje powstawanie pęcherzyków, które wykorzystując podciśnienie i temperaturę powodują złuszczanie martwych komórek warstwy rogowej naskórka.

W trakcie zabiegu można zmieniać częstotliwość i regulować głębokość peelingu. Dzięki niemu niszczone są bakterie odpowiedzialne za tworzenie się zmian trądzikowych (propionibacterium acnes), następuje oczyszczanie porów z nadmiaru sebum oraz oczyszczenie powierzchni skóry z bakterii i zanieczyszczeń. Peeling ten ułatwia także pozbycie się zaskórników otwartych i zamkniętych. Kawitacja wspomaga procesy odnowy naskórka i skóry właściwej, rozjaśnianie przebarwień oraz wspomaga metabolizm komórkowy. Efekt kawitacji polega na wygładzeniu i zmiękczeniu skóry oraz przygotowaniu jej do przyjęcia kolejnych preparatów pielęgnacyjnych

 Mikrodermabrazja

Zabieg mikrodermabrazji to inaczej mechaniczny peeling skóry, działający na powierzchni naskórka. Polega na ścieraniu naskórka z pomocą mikrokryształów korundu lub glinu (mikrodermabrazja korundowa), które pod ciśnieniem są wyrzucane z głowicy aparatu i uderzają w naskórek, po czym są odsysane wraz z materiałem komórkowym i przenoszone do specjalnego pojemnika lub z pomocą głowicy diamentowej (mikrodermabrazja diamentowa). Głowice, które znajdują się w aparacie do mikrodermabrazji diamentowej posiadają końcówki pokryte kryształkami diamentu i za pomocą podciśnienia reguluje się głębokość złuszczania. Należy dokładnie dezynfekować końcówki, które służą do wielokrotnego użytku i dobierać je adekwatnie do potrzeb skóry i efektu, który ma zostać osiągnięty.

Dzięki temu zabiegowi skóra jest odświeżona, następuje spłycenie powierzchownych zmarszczek, niwelowanie uszkodzeń naskórka i wyraźne wygładzenie naskórka. Mikrodermabrazja  zmniejsza rozszerzone pory, usuwa zaskórniki i zanieczyszczenia, poprawia strukturę i koloryt skóry. Zabieg ten daje dobre rezultaty również przy rozjaśnianiu i likwidowaniu przebarwień spowodowanych działaniem promieniowania UV.

Mikrodermabrazję poleca się także w celu spłycenia rozstępów skóry, łojotoku, rogowaceniu przymieszkowym i wiotkości skóry.

Zabieg ten można wykonywać przy wykluczeniu przeciwwskazań tj.: zakażenia wirusowe, bakteryjne i grzybicze oraz zmiany trądzikowe przebiegające ze stanem zapalnym, nowotwory skóry i znamiona oraz skłonność do powstawania blizn. Na krótko przed zabiegiem nie można stosować preparatów do depilacji, wykonywać woskowania ani peelingów oraz elektrolizy

 Makijaż permanentny

Makijaż permanentny jest rodzajem makijażu trwałego. Dzięki niemu można podkreślić atuty urody, zniwelować nierówności w kształcie ust lub wykonać kamuflaż defektów występujących na skórze, powstałych na skutek chorób lub innych okoliczności.

Makijaż ten wykonywany jest za pomocą nowoczesnych urządzeń elektronicznych, których zadanie polega na wprowadzeniu określonego pigmentu w głąb naskórka do przestrzeni międzykomórkowych.

 Obszar skóry poddany zabiegowi potrzebuje około 14 – 30 dni na utrwalenie wprowadzonego pigmentu, przeważnie po upływie około 4 tygodni zalecany jest kolejny zabieg uzupełniający, podczas którego ilość wprowadzanego pigmentu może być zwiększona.

Podczas zabiegu pigment wprowadzany jest w naskórek, a głębokość nakłuwań związana jest z grubością naskórka, który w zależności od okolicy waha się od 0,04 do 1,5 mm. Wpływ na intensywność mikropigmentacji ma także nacisk ręki osoby, która ten zabieg przeprowadza. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę ilość komórek w martwych i żywych warstwach naskórka i strukturę skóry w warstwie brodawkowatej. Zabieg wykonywany jest za pomocą specjalistycznego urządzenia wyposażonego w igłę do nakłuwań, podczas którego dochodzi do urazu skóry. Następnie uaktywniają się procesy obronne w organizmie, mające na celu likwidowanie powstałego na skórze pigmentu. Do pracy w głównej mierze wkraczają limfocyty i fagocyty. W następstwie czego następuje proces fagocytozy, w którym część pigmentu zostaje pochłonięta i wydalona z organizmu. Ten proces odpowiada za końcowy efekt zabiegu, tzn.: ilość pigmentu, która pozostała na skórze po zabiegu oraz czas w jakim będzie się utrzymywać. W sytuacji podczas, której dojdzie do większego urazu podczas penetracji igły w skórze dochodzi do wzmożonego wydzielania histaminy. Wówczas naczynia włosowate ulęgają rozszerzeniu i większej przepuszczalności, na skórze tworzy się obrzęk. Konsekwencją tego procesu jest utrata większej ilości pigmentu.

Makijaż utrzymuje się na skórze około 1 – 5 lat, jest to ściśle związane z naturalnymi predyspozycjami skóry poddanej zabiegowi takimi jak koloryt skóry czy typ cery.

Z biegiem czasu pigment ulega stopniowemu wchłanianiu, a także ulega rozjaśnianiu w następstwie naturalnych procesów regeneracyjnych naskórka. Utrzymywanie się pigmentu zależy także od wieku osoby poddanej zabiegowi. W zależności od jędrności i spoistości skóry oraz zmian związanych z procesami jej starzenia czas utrzymywania się pigmentu może się wydłużyć lub skrócić. Skóra młoda charakteryzuje się zachodzeniem szybkich i prawidłowych procesów immunologicznych i regeneracyjnych, w związku z czym pigment wprowadzony w skórę jest szybciej eliminowany. Skóra dojrzała jest cienka, jej struktura ulega spłaszczeniu, procesy immunologiczne i regeneracyjne ulegają zaburzeniu i spowolnieniu dodatkowo ilość warstw żywych naskórka znacznie spada. Te czynniki powodują, że pigment wprowadzany jest głębiej i dzięki temu dłuższy czas utrzymuje się w skórze.

W ciągu kilku dni po zabiegu zachodzą naturalne procesy regeneracyjne naskórka. W trakcie gojenia się skóry, kolor pigmentu sprawia wrażenie dużo ciemniejszego. Rysunek na skórze jest bardzo wyrazisty. Następnie  w wyniku procesu złuszczania w górnych partiach naskórka, pigment ulega usuwaniu i staje się jaśniejszy, a czasami prawie niewidoczny. Pełna regeneracja skóry następuje po 28-30 dniach od zabiegu, widać wówczas ostateczną ilość pigmentu pozostałego na skórze. W tym momencie może zostać wykonana ewentualna korekta czyli zabieg uzupełniający.

Klientka po wykonanym zabiegu przez pierwszych dziesięć dni powinna przestrzegać kilku istotnych zaleceń pielęgnacyjnych:

  • unikać ekspozycji na słońce i/lub solarium,
  • unikać sauny i kąpieli parowej,

Analiza kolorystyczna

Wszystko, co nas otacza jest feerią barw silnie oddziałującą na nasze życie. Twój wizerunek wpływa nie tylko na to jak odbierają Cię inni, ale również jak Ty sam/a siebie postrzegasz. Kiedy wyglądasz dobrze, czujesz się pewniejsza/y, atrakcyjniejsza/y i śmielsza/y. A „wyglądać dobrze” to znaczy potrafić ocenić sytuacje w jakich przychodzi Ci się znaleźć, umieć dostosować się do okoliczności, mieć swój styl i znać kolory najlepiej podkreślające wygląd. Konsultacje wizerunku zapoczątkowane ponad 30 lat temu przez firmy zachodnie opierają się na teorii koloru powstałej w XIX w. Punktem wyjścia dla ANALIZY KOLORYSTYCZNEJ jest ogólnie przyjęta przez Encyklopedię Brittanica, artystów i kolorystów na całym świecie Teoria Koloru Munsell’a. Zakłada ona istnienie 5 głównych, podstawowych kolorów: czerwonego, żółtego, zielonego, niebieskiego i fioletowego. Można nosić wszystkie te kolory, warunkiem jest odpowiedni odcień, intensywność i przejrzystość wyznaczone przez Twój indywidualny koloryt, zapisany w kolorze skóry, oczu i włosów. W latach 20-tych ubiegłego stulecia szwajcarski nauczyciel malarstwa – Johannes Itten poprosił swoich studentów o namalowanie autoportretów przy użyciu barw, które uznają za odpowiednie dla siebie. Nie patrząc na efekty ich pracy, bezbłędnie określił zestawy kolorystyczne jakimi się posłużyli. Dowiódł tym samym, że z indywidualnym wyglądem każdego człowieka, harmonizują określone grupy kolorów, które zgodnie z ich występowaniem w przyrodzie można przypisać czterem porom roku. Jego teoria stała się z czasem podstawą poradnictwa kolorystycznego i dlatego dziś, w trakcie Analizy Kolorystycznej, raczej dla dyscypliny zostaniesz przydzielona do jednej z czterech grup o nazwie pór roku: Wiosna, Lato, Jesień, Zima.  Wbrew wszystkim charakterystycznym oznakom, podczas ustalania typu kolorystycznego może się zdarzyć, że nie da się jednocześnie zaliczyć kogoś do określonej grupy i sądzimy, że jesteśmy typem mieszanym.  Zdarza się natomiast, że kontrast między karnacją skóry, kolorem włosów i tęczówki oka w ramach jednego typu kolorystycznego nie jest wyraziście ukształtowany. Dzieje się tak dlatego, że każdy typ kolorystyczny występuje w różnych odmianach: delikatnej, jasnej, bardziej kontrastowej i ciemniejszej. Wówczas na przykład do delikatnego typu jesiennego o jasnej karnacji pasuje wiele przytłumionych odcieni palety wiosennej, lub typ letni o ciemniejszym kolorycie może się bardzo dobrze prezentować w delikatniejszych odcieniach Zimy. Spotkania trwają około od 1,5 do 3h  i mają na celu określenie naturalnych półcieni występujących we włosach, skórze i oczach, które obecne w garderobie i makijażu najkorzystniej podkreślą urodę. Analiza Kolorystyczna połączona jest zwykle z nauką makijażu współgrającego z indywidualnym kolorytem i budową twarzy klientki, często poprzedza stylizację.

Analiza kolorystyczna w systemie 12  typów

Teoria ta jest zbudowana na klasycznej teorii koloru, która odnosi się do 4ech pór roku, jakimi są: Wiosna, Lato, Jesień i Zima, gdzie Wiosna i Jesień to typy ciepłe, natomiast Lato i Zima to typy chłodne.

12 stopniowa teoria koloru jest stosowana w Ameryce i rozróżnia ona w każdym typie po 3 typy z 4ech palet kolorów.

Ww. palety kolorów to nic innego, jak zestawy kolorystyczne, przeznaczone dla 4ech pór roku, czyli dla Wiosny, Lata, Jesieni i Zimy.

Każda z czterech pór roku ma przypisany po trzy podtypy odpowiadające jej trzem głównym atrybutom kolorystycznym.

 

 

Wiosnę podzielono na: Light Spring (Jasna Wiosna), Clear Spring (Czysta Wiosna), Warm Spring (Ciepła Wiosna).

Lato podzielono na: Light Summer (Jasne Lato), Cool Summer (Chłodne Lato), Soft Summer (Delikatne Lato).

Jesień podzielono na: Deep Autumn (Głęboka Jesień), Warm Autumn (Ciepła Jesień), Soft Autumn (Delikatna Jesień).

Zimę podzielono na: Clear Winter (Czysta Zima), Cool Winter (Chłodna Zima), Deep Winter (Głęboka Zima).

W nowoczesnym systemie typ kolorystyczny określa się w podobny sposób, jak w przypadku klasycznej techniki analizy, tzn. przypisując danej osobie trzy atrybuty koloru, które wskazują jednoznacznie na jedną z czterech pór roku, np. w przypadku klasycznej analizy jeśli klientka była typem ciepłym, jasnym i czystym wówczas klasyfikowano ją jako typ Wiosenny.

Ten system jest bardziej szczegółowy, dlatego ważne jest w nim nie tylko wskazanie atrybutów kolorystycznych, ale również ustawienie ich we właściwej kolejności, która umożliwia określenie podtypu analizowanej osoby.

Atrybuty przypisane do każdej z 4-ech głównych pór roku są takie same jak w przypadku klasycznej, starszej wersji analizy, ale w zależności od tego w jakiej kolejności są wymieniane te cechy, zmienia się podtyp.